ای بابا…
اردیبهشت ۲۰م, ۱۳۸۸
#footer .translator {
font-family: Tahoma;
font-size:10px;
letter-spacing:-4px;
}
لامصب،من که اسممو تو اون تم با این استایل نوشته بودم چرا پاکش کردی آخه؟
#footer .translator {
font-family: Tahoma;
font-size:10px;
letter-spacing:-4px;
}
لامصب،من که اسممو تو اون تم با این استایل نوشته بودم چرا پاکش کردی آخه؟
شاید برای اظهار نظر کردن در رابطه با پریانا دیر باشه،ولی منتظر بودم یه چیزی بم اثبات بشه که شد و حالا اینم نظر منه.
یک)
به نظرم پریانا خیلی سایت جالب و زیباییه ولی به هیچ عنوان یه سایت کارآمد و مرجع نیست.برای این حرفم هم دلیل دارم.توی پریانا به وضوح زیبایی و «هنر نمایی» فدای سادگی شدن که خودش خیلی امر بزرگ و بدیه و شاید درست باشه که فکر کنیم پریانا در اصل یه پروژه تبلیغاتیه.
دو)
شخصن وقتی به یه سایت یا وبلاگی سر میزنم و میبینم که طرف داره «فقط» برای این مینویسه که به چیزی خارج از میلش دست پیدا کنه حس خیلی بدی بم دست میده.داخل پریانا به وضوح نویسندهها (به نظر من) دارن برای یه چیز دیگه مینویسن و هدف خاصی دارن که من از این سایتا متنفر میشم.
سه)
توی پریانا خیلی جای تبلیغ هست.اینم از فاکتورهاییه که به نظرم میتونه یه وب خوب رو برای خواننده به لعنتی بده.توی پریانا انقد تبلیغ هست که کاربر رو تحریک میکنه که یه فکرایی در رابطه با این مجله بکنه که شایدم واقعن درست نباشن و البته بازم تقصیر با خود مدیر سایته.
چهار)
یکی دیگه از این دلیلهای من موضوعات مطالب پریانا هستن که فکر میکنم افراد زیادی رو جلب نمیکنن،مخصوصن با قرار گرفتن تو همچین فرمی.از اصلی ترین مسائل مطلب هست دیگه.مثلن مطالب پریانا به گرد پای اسمشینگ هم نمیرسن.
در آخر باید به این اشاره کنم که نوید جان،در عصرونه خیلی دلچسبتر بود تا پریانا و حتی کوچیکترین مطالبش هم به نظر من به صدتا پست صد خطی پریانا میارزیدن.
طی تجربه بهم ثابت شده که هیچ توضیحی برای وبلاگ ننویسید،حتی نوشتن “نوشته های بی ارزش یک آرمان” هم شما رو محدود میکنه،چون مطلب با ارزش نمیتونید بنویسید…
اکثر کسانی که وبلاگ نویسی به صورت مینیمال و روز نوشت میکنند گاهی به خاطر داشتن موضوع با چیز هایی به صورت کورکورانه با همه چیز مخالفت میکنند.
به نظر من این اصلا درست نیست که فقط به دلیل داشتن موضوع و جلب توجه و داشتن بازدید با همه چیز به مخالفت بپردازیم.اصلا این موضوع درست نیست که ما عالم و آدم رو به خاطر وبلاگ خودمون حقیر کنیم.
این موضوع موضوعی نیست که بشه به سادگی از اون گذشت.
پس بیایید دوباره فکر کنیم…
این مطلب اولیـن مطلب در رابطه با وبلاگ و وبلاگ نویسیه که من میزنم.و به نظر من اهمیتش کمتر از دعوای بین بلاگفا و وردپرس نیست!
حتماً شما هم تا به حال با تبلیـغات کلیکی آشنا شدید.سایتایی هستند که به وبمستر ها برای هر کلیک مبلغ ۱۰ الی ۵۰ تومان پول میدهند.ولی مسئله اینجاست»ما با زدن تبلیغات کلیکی ارزش وبلاگ خودمان رو پایین نمی آوریـم؟
حرف من این نیست که تبلیغ نزنید،ولی آیا تبلیـغ «خفن ترین عکسها از فلانی» در یک وبلاگ ای تی و… جایی دارد؟حرف من اینست که با زدن تبلیغ های بسیار سایت و وبلاگ خودمان را شلوغ و بی ارزش نکنیم!
حرف من اینست که بگذارید دیگران بدانند که وبلاگ شما از وبلاگ «خفن ترین عکسها از فلانی» بهتر است.
حرف من اینست که به اینترنت به شکل یک تفریح نگاه کنیم و وبلاگها را مانند یک اسکناس پنج هزاری نبینیم.
دهکده ای تی نیز در این باره میگوید:
دوستان خوب من، وبلاگ نویسان عزیز. مطمئن باشید ۹۵ درصد از شما پولی را از این راه کسب نخواهید کرد. با استفاده از اینگونه تبلیغات فقط نمای وبلاگ خود را زشت خواهید کرد. البته حق دارید و داریم که به دنبال درامد از وبلاگمان باشیم. اما با کمی تلاش مطمئن باشید می توانید درامد کسب کنید. مهم است است که خودتان را ثابت کنید. نه اینکه بخواهیم یک شبه ره صد ساله را برویم.
من با تبلیـغ کردن به شکل عادی موافقم ولی نه سر تا پا تبلیغ!شما چطور؟
سعی میکنم پست هایی همانـند این دیگر تکرار نشونـد.