اینایی که از وبلاگ به عنوان ِ اینکه الان کجان و فردا کجان و حال معدهشون خوبه وُ اینا استفاده میکنن.. نظر خاصی ندارم دربارهشون.
 |
 |
 |
گاهی وقتا آدم یه چیزایی رو از یاد خودش میبره. با کلی زحمت همهشون رو از یاد میبری، بهشون فکر هم نمیکنی. یه روز با یه جرقهی ساده همهی اون چیزایی که سعی کردی از خودت قایمشون کنی میان جلوی چشت. همهچی، تمام و کمال.
آدم تو اون لحظه حس وحشتناکی داره. نمیتونم حسش رو توصیف کنم، نمیتونم.
شاید به نظر خیلیا تم وبلاگ نسبت به مطالب وبلاگ اهمیت کمتری داشته باشه، ولی در اصل مطالبی که آدم توی وبلاگش مینویسه ۹۰ درصد مواقع خودشون یا حس ِ نوشتنشون از طریق تم وبلاگ به آدم منتقل میشه.
خلاصه اینکه دست ِ کم نگیرید تم وبلاگتون رو. شاید یکی از دلایلی که من وبلاگنویس خوبی نیستم این باشه که هیچوقت تم ِ مورد علاقهم رو نذاشتم سر وبلاگم.
نمیدونم حسم رو دقیقن چظوری باید دربارهی آهنگ ِ آخر زدبازی بیان کنم. ولی میتونم حداقل اینو بگم که حسی که توش داره نابودکنندهس.
